Информации за болеста тетанус

Националниот центар за информации за вакцините на САД има изготвено огромен број на информации поврзани со вакцинопревентабилните болести, како и за самите болести, поддржани од обемна рецензирана литература.

Националниот центар за информации за вакцините (National Vaccine Information Center)  е независна организација за информации за болестите и наука за вакцини, политиката, правото и етичките принципи на информирана согласност. NVIC објавува информации за вакцинацијата и здравјето за да поттикне едукативно одлучување. NVIC не дава препораки за употреба на вакцини. NVIC ја поддржува достапноста на сите опции за превентивна здравствена заштита и законското право на поединците да прават информирани, доброволни здравствени избори за себе и за своите деца.

Тетанус: Болеста

Болеста на тетанус (заклучена вилица) е предизвикана од Clostridium tetani (C. tetani), анаеробна, грам-позитивна, бактерија со способност да се развие во спора. Спорите на тетанус може да се најдат во почвата, ѓубривото и во дигестивниот тракт на животните и луѓето. Дополнително, тетанус, исто така, наводно е пронајден во контаминиран хероин и на површините на кожата. (1)

Бактеријата на тетанус, C. tetani, произведува два егзотоксини, тетанолизин и тетаноспазмин. Во овој момент, точната функција на тетанолизин е непозната, меѓутоа, тетаноспазминскиот егзотоксин е утврден како невротоксин одговорен за клиничките симптоми на тетанус. (2)

Бактериите на тетанус не преживуваат во присуство на кислород, сепак, се прилично отпорни на повеќето хемикалии, па дури и на топлина. (3) Пункции на рани, кои не крварат многу и се заштитени со ткиво и кожа од директна изложеност на кислород, може да бидат совршена средина за размножување на бактериите на тетанус и предизвикување на инфекција.(4)

Кога тетанусот ќе влезе во телото, спорите на тетанус може да се размножуваат во услови на ниско ниво на кислород, создавајќи токсини кои се шират низ телото. Периодот на инкубација за тетанусната инфекција, од моментот на изложеност до појавата на првите симптоми, се движи од три дена до три недели.(5) Почетните симптоми вклучуваат мускулна вкочанетост на вилицата и вратот, главоболка, напади, промени во отчукувањата на срцето и крвниот притисок и треска. Компликациите вклучуваат фрактури, грчеви на гласните жици, нарушено дишење, белодробна емболија, пневмонија, инфекции стекнати во болница за време на третманот и смрт.(6)

Постојат четири признати форми на тетанус болест. Најчестата форма на тетанус се нарекува генерализиран тетанус и е одговорен за приближно 80 проценти од случаите. Почетниот знак на генерализиран тетанус обично вклучува мускулни грчеви на вилицата, кои често се нарекуваат „заклучена вилица“. Може да се појават и грчеви на мускулите кои ги вклучуваат екстремитетите, вратот и трупот. Компликациите на генерализираниот тетанус може да вклучуваат тешки мускулни грчеви и невролошки абнормалности, што резултира со продолжен престој во болница, па дури и смрт. Локализираниот тетанус, поретка форма на болеста, вклучува мускулни грчеви во непосредна близина на раната. Иако се смета за блага форма на болеста и често се поврзува со лица претходно вакцинирани против тетанус, таа има потенцијал да напредува во генерализиран тетанус. Цефаличниот тетанус, ретка, но сериозна форма на болеста, е поврзан со инфекции на увото или рани на главата. Цефаличниот тетанус обично се манифестира како парализа на кранијалните нерви и може да напредува до локализиран или дури и генерализиран тетанус. Неонаталниот тетанус, иако речиси и да не постои во Соединетите Држави, продолжува да биде закана за доенчињата родени во земјите во развој. Неонаталниот тетанус се јавува првенствено кога породувањето се случува во нехигиенски услови и папочната врвца се контаминира. Симптомите обично се развиваат во рок од една недела, се забележува дека доенчињата се раздразливи, тешко се хранат и може да имаат ригидност со грчеви. (7)

Третманот за тетанус вклучува итна хоспитализација и употреба на човечки тетанус имуноглобулин (ТИГ). Дополнителни мерки вклучуваат управување со раната, лекови за контрола на грчеви во мускулите, управување со дишните патишта и антибиотици. (8) Целосното закрепнување од тетанусната болест може да потрае неколку месеци.(9)

Не постојат лабораториски наоди за да се потврди тетанус и дијагнозата се заснова на клинички симптоми. Дополнително, само околу 30 проценти од раните кај пациентите на кои им е дијагностициран тетанус е откриено дека се позитивни за бактеријата тетанус. (10)

Тетанусот стана национално забележано заболување во 1947 година (11) и во 1948 година, кога беа пријавени 601 случај на тетанус, што е најголем број досега пријавен. (12) Сепак, од 1947 година, инциденцата на тетанус во САД се намали за повеќе од 95 проценти и смртните случаи од болеста се намали за над 99 проценти. (13) Во 2015 година, имаше 29 случаи на тетанус и 2 смртни случаи пријавени во САД. инфицирани со тетанус. (15)

ВАЖНА ЗАБЕЛЕШКА: NVIC ве охрабрува целосно да се информирате за тетанус и вакцината против тетанус со читање на сите делови од референците , кои содржат многу врски и ресурси како што се упатства со информации за производот на производителот, и да разговарате со една или повеќе доверливи професионалци пред да донесете одлука за вакцинација за себе или за вашето дете. Оваа информација е само за едукативни цели и не е наменета како медицински совет.

Извор: National Vaccine Information Center

Информации за вакцините кои се користат прочитајте овде.

Референци: